تصحيح عضلات سينه با آرنولد

گاهي خوب و دقيق به عضلات سينه خود بكنيد، حال براي توسعه آنها از اين راهنمايي‌ها بهره ببريد. مردم هميشه توجه خاصي به عضلات سينه من در حين توصيف فيزيك بدني‌ام دارند. شايد آنها فكر مي‌كنند كه آرنولد قدرت خاصي در پرورش سينه خود داشته است.

نگاهي خوب و دقيق به عضلات سينه خود بكنيد، حال براي توسعه آنها از اين راهنمايي‌ها بهره ببريد.

مردم هميشه توجه خاصي به عضلات سينه من در حين توصيف فيزيك بدني‌ام دارند. شايد آنها فكر مي‌كنند كه آرنولد قدرت خاصي در پرورش سينه خود داشته است.

به همين دليل مي‌خواهم درباره توسعه‌دادن قسمت‌هاي ضعيف عضلات سينه شما را راهنمايي كنم. خيلي‌ها فكر مي‌كنند كه مشكل اصلي آنها سايز كلي عضلات سينه است اما بايد به مسائل ديگر نيز توجه داشته باشند. در اين مقاله به ضعف‌هاي رايج در اين عضله اشاره مي‌كنم.

خارج سينه: اگر قسمت بيروني عضله پكتورال شما توسعه كافي نداشته باشد، تكامل عضله سينه قابل رويت نيست. حركت مورد علاقه من براي تحريك اين قسمت، قفسه سينه با دمبل است. در پايين حركت دست‌ها را تا كشش كامل عضلات باز كنيد، سپس وزنه را با آرامي و بكارگيري عضلات سينه بالا بياوريد. توجه داشته باشيد كه براي جلوگيري از آسيب‌ديدگي قبل از انجام اين حركت خوب بدن را گرم كنيد. پارالل نيز حركتي عالي براي قسمت خارج سينه به حساب مي‌ايد. براي انجام اين حركت تا جاي ممكن پايين برويد و پس از كمي مكث به بالا بياييد. همچنين با بازكردن دست‌‌ها به مقدار بيشتر از عرض شانه در حركاتي چون پرس سينه و پرس بالاسينه باعث تحريك بيشتر از اين قسمت مي‌شويد.

داخل سينه: حركت كراس‌اور با كابل، بي‌رغيب‌ترين حركت براي بخش داخلي عضلات سينه مي‌باشد. در هنگامي كه در پايين حركت دست‌ها به هم نزديك مي‌شوند توجه داشته باشيد كه عضلات سينه خود را به شدت منقبض كنيد. با گنجاندن اين حركت در تمرينات خود مي‌توانيد خط تفكيكي خوبي بين عضلات سينه خود ايجاد كنيد. حركاتي نظير پرس سينه و قفسه سينه نيز مي‌توانند داخل سينه را رشد دهند. در صورتي كه در حركت قفسه سينه در بالاي حركت براي 2 تا 3 ثانيه كاملاً سينه‌تان را منقبض كنيد همچنين در پرس سينه با گرفتن ميله هالتر به اندازه عرض شانه‌ها يا كمي كمتر از آن مي‌تواند اثر خوبي بر روي داخل سينه بگذارد.

بالاسينه: شايد فكر كنيد مي‌خواهم حركت پرس بالاسينه و قفسه بالاسينه را به شما توصيه كنم اما چيزي بيشتر از اينها براي گفتن وجود دارد. در اينجا رازي درباره حركت پرس بالاسينه را با شما در ميان مي‌گذارم آن هم تغيير زاويه ميز بالاسينه در هر ست مي‌باشد. زاويه ميز بالاسينه را از 15 درجه شروع كرده سپس 25 درجه بعد هم 35 و بعد هم به 50 درجه برسانيد. من بعضي اوقات سه ست حركت را در هر زاويه اجرا مي‌كنم. با اين تكنيك هيچ يك از بافت‌هاي عضله سينه از زير تمرين نمي‌توانند فرار كنند. همچنين براي شكل‌دادن به عضلات سينه و پيشرفت آنها مي‌توانيد از سيستم‌هاي تمريني گوناگوني نظير استراحت/ توقف، ست‌هاي نزولي و يا ست‌هاي انفجاري در برنامه تمريني خود استفاده كنيد.


منبع :پایگاه اطلاع رسانی پرورش اندام و بدنسازی ایران

 

همه چیز در مورد کراتین




یکی از پرطرفدارترین مکمل هـای ورزشی مـوجـود در بـازار،
کراتین است که به شما کمک می کـنـد انـدامی قدرتمند و
عـضلانی بسازید. همه مربی های تمرینی و ورزشکاران به
دنـبـال آخـرین و بـهتـرین راه برای گرفتن نتیجه در سریعترین
زمان ممکن هستند. به همین خاطر اگر کسی ادعا کند که
کـراتین، هــمان ماده جادویی برای بدنسازی است، احتمال
آن زیـاد است که بقیـه از او پیـروی کـرده و بـه دنـبـال کراتین
بیفتند.

امـا آیا کـراتین واقـعاً شایسته نام پرآوازه خود است؟ آگاهی
از طریقه عملکرد کراتین بر بدن به شما کمک میکند آگاهانه تصمیم بگیرید که آیا تمریناتتان از این مکمل فایده می برد یا نه. 

کراتین و تمرینات 
کراتین نقش بسیار مهمی در کمک به ساختن ATP، که منبع انرژی عضلات حین فعالیت های شدید است، دارد. هرچه پر کردن ذخیره ATP شما سریعتر انجام شود، زودتر می توانید تمرینات عضلانیتان را دوباره شروع کنید. 

از آنجا که ATP فقط طی تمرینات شدت بالا غیر گلیکولیتیک تخلیه می شود، کرآتین فقط برای این نوع تمرینات می تواند فایده بخش باشد. از اینرو، ورزشکاران با استقامت متوسط فایده چندانی از استفاده از این مکمل عایدشان نخواهد شد. اما برای آنها که در فعالیت های غیرهوازی مثل وزنه برداری و بدنسازی شرکت می کنند، مفید واقع میشود. 

کرآتین به طور طبیعی در بدن با سه آمینواسید تولید می شود—گلیسین، آرژنین و متیونین. همچنین در مواد غذایی که مصرف می کنید به ویزه گوشت قرمز و ماهی نیز وجود دارد. 

کرآتین نقش مهمی در سنتز دوباره منبع سوخت عضلات یعنی ATP دارد. بدون ATP، شما قادر نخواهید بود قدرت و توان مورد نیاز عضلات را برای انجام فعالیت هایی مثل وزنه برداری و بدنسازی تولید کنید. همانطور که می بینید، کرآتین جزء مهمی از موفقیت تمرینات شما به حساب می آید. 

کرآتین با تقسیم شدن به دو مولکول فسفات، که بعداً به یک مولکول ADP میچسبند، برای سنتز ATP عمل می کند. این ترکیب ATP جدید می سازد که توسط عضلات مصرف می شود. وقتی ذخیره فسفات کرآتین در بدن تخلیه می شود، تمرینات شدتی متوقف می شوند چون ADP دیگر با فسفور ترکیب نمی شود. 

از اینرو اگر بتوانید راهی برای افزایش ذخیره کرآتین بدنتان انجام دهید، مطمئناً کارایی تمریناتتان افزایش خواهد یافت. 

استفاده از مکمل های کرآتین 
پروتکل معمول برای مصرف مکمل های کرآتین شامل یک دوره بارگیری و بعد دوره تثبیت است. 

طی دوره بارگیری، شما با مصرف 20 تا 30 گرم کرآتین در روز (مخلوط با آب یا آبمیوه های غیر اسیدی)، عضلات را با کرآتین اشباع می کنید. آب انگور برای این منظور بسیار عالی به نظر می رسد و کمی کربوهیدرات اضافی هم برای بدنتان تامین می کند که جذب کراتین را در سلول های عضلانی بیشتر می کند. 

دوره بارگیری چهار تا هفت روز طول می کشد، که بعد از آن شما وارد یک دوره با مصرف ثابت 5 تا 15 گرم از این مکمل روزانه می شوید. نیازی به مصرف بیشتر از این مقدار نیست چون عضلات شما باید کاملاً از دوره بارگیری اشباع بمانند. 

وقتی وارد این دوره (دوره تثبیت) می شوید، دو راه برای ادامه کار پیش روی شماست. برخی انتخاب می کنند که کراتین را چرخشی مصرف کنند، یعنی به مدت شش هفته، 5 تا 15 گرم مصرف کنند، و بعد دو هفته وقفه بیندازند و دوباره وارد دوره بارگیری شوند. برخی دیگر تصمیم می گیرند که دوره تثبیت را شش هفته کامل ادامه دهند و بعد بدون ایجاد وقفه مستقیماً به دوره بارگیری بعدی بروند. 

کراتین هم به صورت قرص و هم پودر موجود است. اما پودر کراتین سریعتر جدب بدن می شود؛ از اینرو سریعتر نتیجه خواهید گرفت. 

نکات مهم در مورد کراتین 
قبل از شروع استفاده از مکمل کراتین، دانستن این چند نکته اهمیت زیادی دارد: 

اکثر افرادیکه از کراتین استفاده می کنند، در اول کار دچار اضافه وزن ناشی از افزایش آب بدن می شوند. این مسئله ممکن است باعث شود که تصور کنید عضله جدید ساخته اید، درصورتیکه در واقعیت فقط آب بدنتان بیشتر شده است. سرانجام، این آب اضافه از بدن شما خارج شده و وزنتان به حالت اولیه برمی گردد. آگاهی از این واقعیت از ابتدای کار، احتمال ناامیدی را کاهش می دهد. 

پس از اتمام مصرف کراتین، ممکن است کمی وزن کم کنید. اما اگر پروتکل تمریناتتان را درست دنبال کرده باشید، باید کمی از وزنی که اضافه کرده اید را حفظ کنید. 

کراتین به نوبه خود هیچ خاصیت جادویی ندارد. اگر فردی کراتین مصرف کند  اما فعالیتی نداشته و صبح تا شب یک جا بنشیند، و انتظار داشته باشد که اندامی عضلانی پیدا کند، مطمئناً خسته خواهد شد. 

عوارض جانبی کراتین 
کراتین عوارض جانبی بسیار کمی دارد. این عوارض بارتند از کمی گرفتگی عضلانی و ناراحتی معده روده، به همراه حالت تهوع. معمولاً این مشکلات فقط در هفته های اول اتفاق می افتد و به تدریج از بین می رود. البته همه دچار عوارض جانبی کراتین نخواهند شد. 

مسئله مهم این است که تحقیقات انجام گرفت روی کراتین هیچکدام طولانی مدت نیستند، به همین دلیل ریسک مصرف آن دیگر برعهده خودتان است. احتمالاً نوع مصرف چرخشی کرآتین بهترین پروتکل مصرف آن است. 

حجم دهی 
کراتین به شما این امکان را می دهد که سخت تر در باشگاه تمرین کنید و بین جلسات سریعتر ریکاور شوید. تازمانی که دوز معمول از این مکمل را مصرف کنید و مصرفتان کاملاً عاقلانه باشد، این مکمل می تواند عملی ترین و مطمئن ترین مکمل برای افزایش قدرت بدنی و عضله سازی برای شما باشد.



قوانین زیر بمنظور به حداکثر رساندن تأثیر مکمل کراتین آمده است:


قانون اول: زمان طلایی مصرف کراتین را رعایت کنید.

حیاتی ترین زمان مصرف کراتین برای به حداکثر رساندن قدرت تأثیر آن، قبل و بعد از تمرین است. باید نیم ساعت قبل از شروع تمرین وبلافاصله بعد از تمرین یک وعده کراتین به همراه پروتئین مایع و کربوهیدرات میل نمائید.

مصرف کراتین قبل از تمرین باعث می شود که عضلات از کراتین فسفات اشباع شده و برای فراهم کردن انرژی با سرعت هر چه بیشتر آمادگیلازم را بدست آورند.

مصرف کراتین بعد از تمرین ذخایر خالی شده عضلات را مجدداً پر کرده و گنجایش و ظرفیت سلول های عضلانی را به حداکثر خواهد رسانید. بلافاصله بعد از تمرین عضلات آماده جذب مواد مغذی مانند کراتین هستند.

در روزهای غیرتمرین بهتر است کراتین را به هنگام صبح به همراه مقدار مناسبی کربوهیدرات میل نمائید.

قانون دوم: بهترین شکل کراتین را انتخاب کنید.

در دسترس ترین،‌ ساده ترین و ارزان ترین شکل کراتین، منوهیدرات است. آن شکل از کراتین را انتخاب کنید که از دانه های بسیار ریز درست شده اند. زیرا دانه های درشت کراتین می تواند با نشستن درمعده آب را به خود گرفته و در نتیجه مشکلاتی نظیر گرفتگی عضلات و اسهال برایتان بوجود آورد. چنانچه باز هم در نتیجه مصرف کراتین منوهیدرات ریزدانه دچار ناراحتی شدید می بایست شکل دیگری از کراتین را انتخاب کنید.کراتین منوهیدرات برای ورود به سلول های عضلانی به انسولین نیاز دارد. که در صورت مصرف آن مجبورید برای افزایش میزان انسولین مقدار زیادی کربوهیدرات مصرف کنید. علاوه بر کراتین منوهیدرات نوع دیگری کراتین در بازار وجود دارد به نام اتیل استرکراتین که برای جذب شدن به کربوهیدرات نیاز چندانی ندارد و توانایی عبور از غشای سلول های عضلانی را دارد. مصرف این شکل از کراتین برای افرادی که در رژیم غذایی شان نمی توانند کربوهیدرات فراوان استفاده کنند بسیار مناسب است.

قانون سوم: استفاده از تکنیک های صحیح بارگیری

درگذشته تصور می شد، مرحله بارگیری برای اشباع عضلات از کراتین ضروری است. اما امروزه به این نتیجه رسیده اند که مرحله بارگیری چندان لزومی ندارد. به هرحال اگر بی صبرانه در انتظار نتیجه هستید،‌ به مدت 5 روز در 4 زمان به همراه کربوهیدرات و پروتئین مایع آن را مصرف کنید. در روزهای تمرین، دو نوبت از چهار نوبت را به وعده های قبل و بعد از تمرین اختصاص دهید. (قانون اول)

در صورتی که عجله ای برای گرفتن نتیجه ندارید نیازی به مرحله بارگیری نیست.

قانون چهارم: مقدار مصرف را تنظیم کنید.

نیازی نیست که حتماً هر وعده 5 گرم کراتین مصرف کنید. اگر می خواهید پول خود را پس انداز کنید! می توانید کراتین منوهیدرات را در وعده های 3 گرمی مصرف کنید.

قانون پنجم: هوشمندانه مصرف کنید.

از آنجایی که کراتین برای وارد شدن به سلول های عضلانی به انسولین نیاز دارد می بایست آن را به همراه پروتئین و کربوهیدرات مصرف کنید. زیرا مصرف آنها به افزایش میزان انسولین کمک خواهد کرد. از این رو بهتر است پس از تمرین یک وعده کربوهیدرات زود هضم،‌ مانند 40 تا 100 گرم نوشیدنی ورزشی، نان سفید، شربت شیرین یاکیک مصرف کنید. علاوه بر کربوهیدراتها، می توانید مکمل هایی مصرف کنید که ترشح انسولین را افزایش داده و فعالیت انسولین را در سلول عضله برای جذب بیشترکراتین شدت دهد.


تأثیرات ورزش بر دستگاه گردش خون  

عضله ی قلب به علت نیاز شدید به اکسیژن و مواد غذایی سهم بیشتری از خون دریافت می کند . مقدار خونی که توسط قلب پمپاژ می شود توسط مقدار خونی که از سیاهرگ ها وارد دهلیز راست می شود تعیین می شود به این اصل قانون قلب می گویند . 
قدرت پمپاژ قلب با تحریک اعصاب سمپاتیک و افزایش برون ده قلبی در هنگام ورزش افزایش می یابد . 
به عبارتی در هنگام ورزش ۲ حالت زير ممكن است ايجاد شود :
۱- ( بر اساس قانون قلب ) خودتطبيقي قلب با خون زيادتر و افزايش قدرت پمپاژ
۲- تحريك اعصاب سمپاتيك به جاي اعصاب پاراسمپاتيك

ويژگي هاي قلب :
۱- اتصال فيبرهاي عضلاني و انقباض همزمان آنها
۲- بالاتر بودن پتانسيل عمل ماهيچه ي قلبي به علت وجود فيبرهاي پوركنژ
۳- كنترل پاراسمپاتيك
سيكل قلبي يا يك مرحله ي كامل انقباض و انبساط قلب در سه مرحله روي مي دهد :
۱) دياستازيس : استراحت كامل قلب
۲) سيستول : انقباض دهليز و بطن
۳) دياستول : انبساط دهليز و بطن
تأثير ورزش بر فشار سيستولي بيش از فشار دياستولي است .
جريان خون :
فشار خون عاملي است كه باعث جريان خون در گردش عمومي خون در بدن مي شود .
جريان خون در يك بافت عمدتاً به وسيله ي مكانيسم خودتنظيمي موضعي كنترل مي شود و نبايد نقش سيستم عصبي سمپاتيك را ناديده گرفت كه با گشاد كردن رگ ها در هنگام ورزش جريان خون را در عضلات فعال افزايش مي دهد .
فشار خون :
همان نيرويي است كه خون بر ديواره هاي رگ خوني وارد مي كند .
در هنگام ورزش به علت افزايش بازده قلب فشار خون بيشتر مي شود كه اين افزايش تحت تأثير عوامل عصبي و شيميايي است كه اين حالت در ورزش هاي ديناميك در مقايسه با ورزش هاي ايزومتريك بيشتر است .
به طور كلي سه عامل بسيار مهم همكاري دستگاه گردش خون در هنگام ورزش را در بر مي گيرند :
۱) تحريك سيستم عصبي سمپاتيك 
۲) افزايش فشار شرياني :
انقباض رگ ها باعث افزايش فشار شرياني مي شود . در ورزشكاران ورزيده جريان خون عضلات مي تواند حداقل تا ۲۰ برابر افزايش يابد . با وجود اينكه عامل اصلي آن گشادي رگ هاست ولي افزايش فشار شرياني نيز تأثير زيادي در اين افزايش دارد .
۳) افزايش برون ده قلبي:
برون ده قلب برابر است با حاصل ضرب حجم ضربه اي در سرعت ضربان قلب
سرعت ضربان قلب در هنگام ورزش با توجه به شدت فعاليت افزايش مي يابد .
ضربان هاي قلب در افراد معمول و ورزشكار با افزايش مصرف اكسيژن افزايش مي يابد كه افزايش ضربان قلب در ورزشكاران كمتر از افراد عادي است .
حجم ضربه اي نيز در هنگام ورزش به علت تخليه ي بيشتر قلب در هر ضربان افزايش مي يابد .

دوش گرفتن پس از تمرین

شايد اکنون شايع ترين روش استفاده از تاثيرات درماني آب، دوش گرفتن باشد. برخي از تاثيرات مورد نظر آب درماني را مي توان با دوش گرفتن به دست آورد. ميزان درجه حرارت آب دوش به صورت درجات سرد، ملايم، گرم و داغ تقسيم بندي مي شود. چنانچه بازيکنان بعد از مسابقه از دوش آب گرم ( 33/9 تا 36/7درجه سانتيگراد) ولرم ( 26/7 تا 33/9 درجه سانتيگراد) و داغ (بيشتر از 37/2درجه سانتيگراد) استفاده کنند، علاوه بر تميز شدن بدن، باعث ايجاد آرامش هم مي شود. برخي از ورزشکاران ترجيح مي دهند که از دوش سرد استفاده کنند. اين عمل نيز باعث تقويت و نيز نيرو بخشيدن به بدن مي شود. برخي از افراد هم ازدو نوع دوش گرم و سرد به طور متناوب استفاده مي کنند.


نکات مورد توجه در هنگام دوش گرفتن
چون اکثر بازيکنان و ورزشکاران در حال حاضر تنها وسيله اي که براي رفع خستگي در دسترس دارند، همين دوش آب گرم مي باشد، لازم است به نحو صحيح از آن استفاده کنند، پس جا دارد چند نکته را تذکر دهيم:
1- ورزشکاراني که پس از يک تمرين يا مسابقه سنگين فرصت انجام تمرينات و حرکات سبک را پيدا نکرده اند، مي توانند برخي از حرکات و نرمش ها را زير دوش انجام دهند. همان طور که مي دانيم، هدف عمده از دوش آب گرم، رفع خستگي و دفع مواد زايد مثل اسيد لاکتيک از بدن است. حال اگر ورزشکار زير دوش آب گرم حرکات سبک و تمرينات ملايم را انجام دهد، ميزان رفع خستگي بيشتر و مواد زايد سريع تر دفع مي شود.
2- چنانچه فشار آب زياد و فاصله دوش با بدن ورزشکار هم زياد باشد، تاثيرات درماني آب افزايش مي يابد. اعتقاد بر اين است که هرچه فاصله دوش با بدن ورزشکار زياد و فشار آب هم قوي تر باشد، بر اثربرخورد مرتب و مداوم ذرات آب با پوست ورزشکار، حالتي مانند ماساژ براي فرد احساس لذت و شادابي پديد خواهد آمد.
3- استفاده از دوش آب سرد براي ورزشکاراني که سابقه استفاده از دوش سرد ندارند، توصيه نمي شود زيرا امکان سرما خوردگي زياد است. اين افراد مي توانند به تدريج از آب سرد استفاده کنند تا بافت هاي بدن با آب سرد تطابق يابند.
4- همچنين ورزشکاران بايد کليه نکاتي را که در رابطه با موارد استفاده، عدم استفاده و احتياط در زمينه هيدروتراپي گفته شد، رعايت کنند، ازجمله اين که مدت زيادي زير دوش آب گرم قرار نگيرند، از آب بسيار داغ مدت زيادي استفاده نکنند و پس از دوش گرفتن فورا در معرض هواي سرد قرار نگيرند.
5- بايد در هنگام خشک کردن بدن، از کشيدن محکم حوله روي پوست بدن خودداري کرد زيرا همانطور که مي دانيم، سطح پوست بدن محل انتشار گيرنده ها و پايانه هاي مختلف عصبي است. بر اثر کشيدن محکم حوله به پوست، معمولا گيرنده هاي عصبي تحريک مي شوند و اين تحريکات به سيستم عصبي منتقل مي شود. در نتيجه، تاثيرات مثبت دوش يا از بين مي رود يا کاهش مي يابد.
6 -بهتر است متعاقب دوش گرفتن يا استفاده از روش هاي ديگر آب درماني، ورزشکار به مدت کافي استراحت کند و يا بخوابد. اين کار باعث افزايش تاثيرات دوش و آب درماني مي شود.

پروتئين و اسيدهاي آمينه

پروتئين و اسيدهاي آمينه پروتئين‌ها فراوان‌ترين مولكول‌هاي آلي در سلول‌هاي جانوري بوده و حدود 50% و يا بيشتر از وزن خشك آنها را تشكيل مي‌‌دهند. پروتئين‌ها در اثر هيدروليز به واحدهاي ساختماني خود يعني اسيدهاي آمينه تبديل مي‌شوند و همين واحدهاي ساختماني تعيين‌كننده ارزش غذايي پروتئين‌ها مي‌باشند

پروتئين و اسيدهاي آمينه

پروتئين‌ها فراوان‌ترين مولكول‌هاي آلي در سلول‌هاي جانوري بوده و حدود 50% و يا بيشتر از وزن خشك آنها را تشكيل مي‌‌دهند. پروتئين‌ها در اثر هيدروليز به واحدهاي ساختماني خود يعني اسيدهاي آمينه تبديل مي‌شوند و همين واحدهاي ساختماني تعيين‌كننده ارزش غذايي پروتئين‌ها مي‌باشند.


واحدهاي ساختماني پروتئين هر يك داراي قدرت خاصي بوده و برحسب نياز بدن مورد مصرف قرار مي‌گيرند.


پروتئين براي ساخت و بازسازي عضلات، گلبول‌هاي قرمز، مو و ديگر بافت‌هاي بدن و براي ساخت هورمون يك ماده اساسي و ضروري است. وقتي كربوهيدرات به طور كافي در دسترس نباشد مي‌توان به جاي آن از پروتئين استفاده كرد. حدود 15% انرژي مورد نياز روزانه بايد از غذاهاي پرپروتئين مثل ماهي، مرغ و تخم‌مرغ تأمين شود. بسياري از ورزشكاران مقدار زيادي گوشت گاو، تخم‌مرغ، جوجه يا پروتئين ديگر مصرف مي‌كنند با اين تصور كه پروتئين عضله‌سازي مي‌كنند با اين وجود پروتئين اضافي بر حجم نمي‌افزايد بلكه تمرينات درست و فشرده است كه حجم عضلات را زياد مي‌كند نسبت نياز روزانه بدن افراد از درصد پروتئين با يكديگر متفاوت است. معمولاً مصرف پروتئين براساس هر كيلوگرم وزن افراد معمولي 1 تا 2/1 گرم مي‌باشد و در ورزشكاران 5/1 تا 2/2 گرم به ازاي هر كيلوگرم از وزن بدن پيشنهاد شده است. پروتئين‌ها از تركيباتي آلي به نام اسيدهاي آمينه تشكيل شده‌اند. كه اين اسيدهاي آمينه را به دو گروه تقسيم مي‌كنند:

1- اسيدهاي آمينه ضروري

2- اسيدهاي آمينه غيرضروري.


اسيدهاي آمينه ضروري:

اصطلاح اسيدهاي آمينه ضروري بدين دليل گفته مي‌شوند كه بدن انسان قادر به ساخت آنها نيست و حتماً بايد از طريق مواد غذايي به بدن برسند. اين اسيدهاي آمينه عبارتند از: آرژنين- ليزين- تره اونين- متيونين – والين – فنيل آلانين لوسين – تريپتوفان – ايزولوسين- هيستيدين.


اسيدهاي آمينه غيرضروري:

اين اسيدهاي آمينه عبارتند از: گليسين- آلانين- سرين- سيستئين- آسپارتيك اسيد- پرولئين – سيستئين – هيدروكسي پرولئين.

اگرچه تمام اسيدهاي آمينه براي بدن و رشد عضلات لازم هستند. ولي بعضي از آنان در مقايسه با بقيه از اهميت خاصي برخوردارند.


براي مثال اسيدهاي آمينه ارژنين و گليسين در تحريك ترشح هورمون رشد خود بدن تأثير دارند. از طرف ديگر گليسين در كنترل افسردگي حائز اهميت است. اسيد گلوتاميك فراوان‌ترين اسيد آمينه موجود در عضلات است كه نقش مهمي در توليد انرژي دارد و براي اين كار خود به ويتامين B6 و B3 نيازمند است. پس به طور خلاصه:

 رژنين 1- آزاد كردن هورمون رشد از مغز 2- تحريك رشد عضله

 ليسين: 1- آزاد كردن هورمون رشد از مغز 2- كمك به ساخت كراتين 3- كنترل افسردگي 4- جلوگيري از تشكيل اسيد لاكتيك و ديرخسته‌شدن ورزشكار.

هيستيدين: 1- تحريك رشد نوزادان و شيرخواران 2- جلوگيري از دردهاي مفصلي.

اسيد گلوتاميك: 1- تقويت حافظه و تمركز حواس 2- عضله‌سازي 3- توليد انرژي در عضله

سرين: 1- بالابردن قند خون 2- توليد انرژي در عضله

آلانين: 1- كمك به تنظيم قند خون 2- جلوگيري از تحليل عضلات.

سيستين: 1- كاهش درد ناشي از التهاب 2- به تأخير انداختن پيري 3- كاهش التهاب ناشي از آسيب 4- آنتي‌اكسيدان بافت‌هاي بدن.

ليزين: 1- جلوگيزي از آب شدن عضلات 2- كمك به ساخت كارني‌تين‌ البته به كمك ويتامين C 3- بالابردن توان فرد در ورزش‌هاي استقامتي.

لوسين و ايزولوسين: 1- ضروري براي رشد و نمو عضلات بدن 2- داراي خاصيت آنابوليكي و بالابردن كارايي ورزشي.

تمرينات بدني و فعاليت‌هاي شديد باعث تحليل پروتئين‌هاي بافت عضلاني مي‌شود و اين كمبود پروتئين در واقع زمينه را براي مصرف پروتئين درخواستي ايجاد مي‌كند و مصرف پروتئين مورد نياز بعد از تمرين باعث افزايش حجم عضلات مي‌گردد.


پروتئين به عنوان منبع سازنده مواد براي ماهيچه‌هاي بزرگ و قسمت‌هاي تركيب‌دهنده ماهيچه‌هاست و اين گروه غذايي عاملي براي ترميم بافت‌هاي آسيب‌ديده حاصل از تمرين و عامل تحريك‌كننده فاكتورهاي رشد بدن و كاهش‌دهنده چربي‌هاي اضافه بدن مي‌باشد و اين همان علتي است كه باعث مي‌شود و شده تا ورزشكاران از اين گروه غذايي استفاده بيشتري ببرند.


* اميرحسين محسن‌بيگي

 

كربوهيدرات ها

كربوهيدرات ها مهمترين بخش توليدكننده انرژي در رژيم غذايي روزانه ما هستند. همه ما براي زنده ماندن و شرايط مناسب بدني به كربوهيدرات نياز داريم. ولي نياز ورزشكاران به كربوهيدرات بسيار حائز اهميت است، زيرا سوخت مورد نياز عضلات در حين ورزش، از كربوهيدرات هاي ذخيره شده در بدن كه بصورت گليكوژن است، حاصل مي شود. پس بسيار مهم است كه بدانيم يك ورزشكار چگونه، چه مقدار و چه زمان كربوهيدرات مصرف كند تا در طول تمرين انرژي كافي داشته باشد كه با مطالعه اين مطلب مشاهده خواهيد كرد  اهميت مصرف كربوهيدرات در ورزشكاران چقدر است.

كربوهيدرات ها از قندهاي ساده اي تشكيل شده اند كه با اتصال به هم قندهاي بزرگ را مي سازند. قندهاي ساده مثل ساكارز يا شكر و لاكتوز يا قند شير و مالتوز است و قندهاي پيچيده نشاسته، گليكوژن و فيبرهاي غذايي هستند. بهترين روش استفاده از كربوهيدرات ها، مصرف مقدار مناسب از هر كدام از اين گروههاست. اگر مصرف كربوهيدرات ها فقط به قندهاي ساده مثل قند و شكر و شيريني جات محدود شود، اثرات سوئي خصوصاً در ساعات قبل از مسابقه بر ورزشكار مي گذارد .

اول از همه بهتر است با منابع غني از كربوهيدرات ها آشنا شويد.

منابع غني از نشاسته:

 آرد و كليه محصولات تهيه شده از آن:

آرد از آسيا كردن غلات و جدا شدن سبوس از مغز دانه بدست مي آيد و از ذرات كاملاً ريزي تشكيل شده كه با آن انواع نان، بيسكوئيت و شيريني تهيه مي گردد. بلغور كه از فرآورده هاي گندم است با روش مشابهي تهيه مي شود ولي به هنگام آسيا كردن، دانه به ميزان كمتري شكسته و خرد مي شود.

نان داراي 55 درصد كربوهيدرات و مقدار كمي پروتئين (7%) است و ارزش انرژي زايي آن 250 كيلوكالري براي هر 100 گرم مي باشد.

نان كامل دربردارنده قسمتي از سبوس دانه گندم است كه هنگام آسيا نمودن حذف نشده است. اين نان از نظر پروتئين ها و ويتامين ها از نان سفيد غني تر مي باشد، به همين دليل مزيت بيشتري نيز دارد. از طرف ديگر اين نان به سبب دارا بودن سبوس، موجب تحريك جدار روده و تسريع دفع مي شود كه اين مساله براي افراد مبتلا به يبوست بسيار مفيد است ودر عين حال  افرادي كه روده بزرگ حساسي دارند، بايد از نان بدون سبوس استفاده كنند.

مشكل نان اغلب در نحوه تهيه آن است. خميري كه خوب عمل نيامده و به اندازه كافي پخته نشده باشد، اغلب غيرقابل هضم مي باشد. به همين دليل در رژيم غذايي ورزشكاران ترجيح مي دهيم از نان هايي استفاده شود كه مشخصات زير را دارا باشد: داغ نباشد، مانده نباشد و در عين حال كه خوب پخته شده و برشته باشد( نان سوخاري، نان هاي برشته كه در آنها نشاسته شروع به تجزيه كرده باشد، قابليت هضم بيشتري دارند)، نياز به جويدن بيشتر داشته باشد مشروط به اينكه احتياج به مرطوب كردن آن نباشد.

محصولات بيسكوئيتي را از آردهاي خيلي سفيد شده كه به آنها چربي، شكر و گاهي شير، تخم مرغ و مواد طعم دهنده اضافه شده، تهيه مي كنند. ارزش انرژي زايي بالاتري نسبت به نان دارند( به طور متوسط400 كيلوكالري براي هر100 گرم). بيسكوئيت ها با هضم آسان احتمالاً مي توانند جايگزين نان يا مكمل مصرفي آن گردند. بيسكويت ها داراي ارزش انرژي زايي بالايي هستند ولي هضم آنها هميشه آسان نمي باشد و از طرف ديگر در تابستان(خصوصا شيريني هاي حاوي خامه) ممكن است موجب مسموميت گردند.

رشته ها و ماكاروني ها: از بلغور گندم سخت تهيه مي شوند. ارزش تغذيه اي آنها نزديك به آرد است. ماكاروني ها به صورت پخته مصرف مي شوند كه در اين حالت حدود سه برابر وزنشان آب جذب كرده و تقريباً ارزش تغذيه اي سيب زميني بدون ويتامين ث را پيدا مي كنند.

 برنج: داراي انواع گوناگوني است كه متعلق به دوگونه مي باشند: برنج با" دانه هاي گرد" كه تمايل به چسبيدن" دارد و برنج با " دانه هاي كشيده". برنج دسته اول را هميشه بدون شلتوك آن به فروش مي رسانند و اين عمل موجب جدا شدن تمام ويتامينB1 آن مي گردد. برنج دسته دوم اغلب داراي پوشش خارجي خود ( شلتوك) بوده يا قبل از گرفتن پوشش خارجي با عملياتي موجب نفوذ ويتامينB1پوسته به درون دانه مي شوند. بنابراين اگر برنج به روش دمي پخته شود، موجب حفظ ويتامينB موجود در آن مي شود كه يك ويتامين بسيار ضروري براي ورزشكاران است.

سيب زميني: ارزش غذايي آن از نظر كربوهيدرات بيشتر به ماكاروني و برنج نزديك است تا ساير موادغذايي گياهي. سيب زميني داراي پتاسيم و عناصر كمياب و تأمين كننده 5 تا 20 ميلي گرم ويتامين ث در هر 100 گرم است. به منظور حفظ ويتامين ث ترجيحاً بايد سيب زميني را با پوست پخت. سيب زميني هاي سرخ شده يا برشته شده در روغن، چربي زياد و هضم مشكلي دارند. از اين رو براي تنظيم برنامه غذايي قبل از مسابقات حتماً لازم است، سيب زميني آب پز در برنامه غذايي ورزشكار قرار گيرد نه سرخ شده.

 حبوبات: حبوباتي كه عبارتند از: عدس، لپه، نخود و لوبياها. غني بودن اين مواد از نشاسته موجب شده كه شديداً انرژي زا باشند. در حالت خشك داراي 23% پروتئين هستند، از اين رو غذاي بسيار مناسبي در زمان انتظار براي مسابقات هستند. ميزان عناصر معدني، عناصر كمياب و ويتامين هاي گروه  B آن ها قابل توجه است.

منابع اصلي ساكارز

 شكر:از چغندرقند يا نيشكر استخراج مي شود و داراي ارزش انرژي زايي بالا 400 كيلوكالري براي هر 100 گرم مي باشد. تقريباً فقط حاوي ساكارز بوده و به سرعت توسط بدن قابل استفاده است.

شكر و مجموع فرآورده هاي شكر( قند معمولي، شيريني هاي خشك، آب نبات ها، مربا) تقريبا فاقد ويتامين ها و املاح معدني هستند و مقدار مصرف آنها نبايد به بيش از 10 درصد كل كالري دريافتي برسد. نوشابه هاي گازدار نيز در اين دسته قرار مي گيرند. محلول هايي كه حاوي مقدار كمي قند ومواد مغذي ديگر هستند مثل آبميوه هاي شيرين شده ، اگر در زمان مسابقه هاي طولاني مثل  دوچرخه سواري به دفعات مصرف شوند، اثر مفيدي به روي دوچرخه سوار دارد اين جيره غذايي تأمين كننده قند كافي براي جلوگيري از هيپوگليسمي( كاهش قندخون) و شوك ناشي از ضعف، به هنگام رقابت مي باشد.

بايد توجه داشته باشيد خوردن محلول هاي غليظ گلوكز، مثل كولاهاي مختلف و آب ميوه ها، تا 45 دقيقه قبل از مسابقه منجر به كاهش راندمان عمليات مي شود، چون باعث ترشح انسولين از لوزالمعده مي شود. اين ميزان زياد انسولين از مصرف چربي ها جلوگيري كرده، در نتيجه تنها گليكوژن به مصرف مي رسد.

 عسل: انرژي بسيار زيادي دارد(320 كيلوكالري درهر100 گرم) و حاوي مقادير مساوي فروكتوز و گلوكز است. قابليت هضم سريعي دارد و مي تواند تا حدودي خاصيت لينت دهندگي داشته باشد. از آن براي تهيه رژيم غذايي دوران انتظار ورزشكاران استفاده مي شود.

 شكلات: از آسياب نمودن خمير كاكائو كه به آن مواد مختلف اضافه شده است بدست مي آيد. ارزش انرژي زايي آن بالاست چون داراي مقدار زيادي چربي است(500 كيلوكالري درهر100 گرم آن) . شكلات داراي مقادير قابل توجه ويتامين هاي گروهB است، مقوي بوده و مدر مي باشد. افراط در مصرف آن مي تواند موجب اختلالات گوارشي گردد و به علت دارا بودن اگزالات كلسيم به مفاصل و كليه ها آسيب مي رساند. به علت دارا بودن منيزيم كه در انجام عمليات ورزشي مفيد است، مي تواند در حد متعادلي در زمان تمرينات مصرف شود.

نوع ديگر قند ساده فروكتوز است كه در سبزيجات و ميوه ها موجود است. ولي نكته مهم تر در مورد سبزي ها و ميوه ها، وجود ويتامين هاي زياد و مفيد خصوصاً در سبزي ها، براي ورزشكاران است. مصرف سبزي زياد بصورت سالاد با هر غذا و استفاده از سبزي فراوان در غذاها براي يك ورزشكار ضروري است.

برگ هاي ترد( كاهو)، سبزي هاي ميوه اي( گوجه فرنگي) ، ريشه هاي زرد( هويج، ترب)، سبزي هاي نازك، احتمالاً با رنده كردن قابليت هضم بيشتري پيدا مي كنند. اين مواد غذايي گياهي بايد سالم و بدون آلودگي بوده و با احتياط شسته يا پوست گرفته شوند. اگر سبزي ها و ميوه ها خام مصرف شوند، بالاترين ارزش تغذيه اي خود را خواهند داشت. بايد آنها را در نزديك ترين محل برداشت مصرف كرد، بدون آنكه قسمت هاي پررنگ آنها مثل برگ هاي كاملاً سبز كاهو، دور ريخته شود.

خرما و ميوه هاي خشك شده مانند: زردآلو، كشمش، آلو و انجير به دليل دارا بودن مقدار زياد كربوهيدرات( 60 تا 70 درصد) و ارزش بالاي انرژي زايي( 250 تا 300 كيلو كالري براي هر 100 گرم) از ميوه هاي تازه متمايز مي گردند.از نظر پتاسيم و منيزيم و مخصوصاً آهن و مس غني هستند. داراي هضم آسان بوده و يك منبع مطلوب كربوهيدرات و املاح مي باشند كه مي توان از آنها در فعاليت بدني استفاده نمود.

آنچه كه مربوط به سبزي ها است:

1_ سبزيهايي كه مي توان خام مصرف كرد: هويج رنده شده، گوجه فرنگي، كاهو، جعفري،...سبزيهاي نازك.

2_ سبزيهايي كه مي توان پخته مصرف كرد: سبزيهايي كه قبلاً پخته شده( مثل كنسروها) بعلاوه لوبيا سبز، نخود سبز و تره.

3_ سبزيهايي كه بر حسب تحمل فردي مصرف مي شوند) كلم و گل كلم، آرتيشو، كرفسساقه و برگ)، ترشك، خيارچنبر، خربزه( مخصوصاً بصورت فالوده)، قارچ، ترب، ريشه خردل، مارچوبه، پياز، سير، موسير، بادمجان، كدو، اسفناج.

بايد اين موارد را در خصوص نحوه ي مصرف سبزي ها در نظر گرفت كه  بافت ساختماني سبزي ها، در هر حال نياز به جويدن كافي دارد و افزودن احتمالي موادغذايي ديگر، مخصوصاً چربي هاي حرارت ديده مي تواند سبزي ها را غيرقابل هضم كند( سبزيهاي سرخ شده.

 آنچه مربوط به ميوه ها است:

مصرف اين ميوه ها براي ورزشكاران توصيه مي شود: مركبات، انگور، هلو، زردآلو، گيلاس، گلابي، سيب، آناناس.

فيزيولوژي كربوهيدرات ها در عمليات ورزشي

مقاديركربوهيدرات ها در رژيم غذايي:

كربوهيدرات ها در رژيم غذايي ورزشكاران بايد تأمين كننده 55 درصد از كل انرژي دريافتي باشد. اين مقدار انرژي ، حد اعلاي استانداردهاي توصيه شده توسط متخصصان تغذيه است كه ميزان انرژي تأمين شده توسط كربوهيدرات ها را بين 45 تا 60 درصد كل انرژي دريافتي پيش بيني مي كنند. پايين آوردن مصرف كربوهيدرات ها به كمتر از 50 درصد كل انرژي دريافتي بدون زيان نيست.كربوهيدرات ها يك منبع تأمين كننده اساسي انرژي براي كارهاي سنگين ورزشكاران است، زيرا با مقدار مساوي  اكسيژن بكار رفته براي سوخت ، كربوهيدراتها  نسبت به پروتئين ها و چربي ها 10% بيشتر انرژي توليد مي كنند.

 در حقيقت، كربوهيدرات ها مواد مغذي انرژي زاي اصلي در فعاليت هستند و رژيم هاي غذايي فقير از نظر كربوهيدرات ، به دليل ناكافي بودن ذخيره گليكوژن موجب كاهش توانايي بدني مي گردند. اگر كربوهيدرات به مقدار كافي خورده شود، مي توان حتي عضلاتي را كه شديداً از گليكوژن تخيله شده اند، در ظرف بيست و چهار ساعت به قدر كافي پر نمود و با  يك رژيم پركربوهيدرات (70 درصد كالري از كربوهيدرات) مي توان ميزان گليكوژن عضلات را در طول تمرينات به حد اوليه رساند.

جيره كربوهيدرات ها در شب قبل از مسابقات:

هوگار و گرينبرگ دريافته اند، افرادي كه موادغذايي كربوهيدراتي بيشتري مصرف كرده اند 25% راندمان بالاتر و توانايي بدني بهتري داشته اند چون ذخيره اوليه گليكوژن و يا تخليه آن در تارهاي مختلف عضلاني سرعت متفاوتي دارد و افزايش مقدار كربوهيدرات رژيم مي تواند روي ذخيره اوليه گليكوژن اثر بگذارد.  از اين رو با افزايش  سطح ذخيره گليكوژن، عضله ديرتر  خسته مي شود. افزايش نسبت كربوهيدرات به كل كالري دريافتي باعث بهبود عمليات ورزشي مي گردد. كربوهيدراتهاي مركب مانند ميوه ها، دانه هاي مختلف، غلات و حبوبات براي سنتز مجدد گليكوژن لازم مي باشند ومصرف زياد اين مواد در زمان استراحت پيش از مسابقه ضروري است.

بهتر است ورزشكاران شب قبل و صبح روز مسابقات به عنوان قند ، فروكتوز مصرف كنند. چون نه تنها باعث تحريك كمتر در ترشح انسولين مي شود ، بلكه موجب ذخيره بيشتر و بهتر گليكوژن مي گردد. هنگام مسابقات، وقتي ثبات و حفظ قند خون ضروري است، بنظر مي رسد بهتر است از گلوكز استفاده شود كه داراي جذب انتخابي و سريع است.

پس در نهايت يك ورزشكار دو روز قبل از مسابقه بايد كربوهيدراتهاي مركب مانند ميوه ها، دانه هاي مختلف، غلات و حبوبات بيشتر از معمول مصرف كند و بايد در صبحانه يا وعده غذايي كه6 ساعت قبل از مسابقه است مخلوطي از  پروتئين وكربوهيدرات و چربي كم  مصرف كند وتا يك ساعت به شروع مسابقه مقدار متوسطي  غذاهاي كربوهيدراتي ساده و پيچيده مثل شيريني و كيك با چاي  بخورد و در حين يك  مسابقه طولاني ، آبميوه هاي شيرين شده براي تجديد آب و قند از دست رفته مصرف كند .

پروتئینها

منشاء پروتئين آمينو اسيدها هستند و آمينو اسيد اساسي ترين رکن ساختماني ماهيچه است، بنابراين پروتئين ضروري ترين عنصر در ساختمان ماهيچه محسوب مي شود و بدون آن بدن نمي تواند ماهيچه سازي کند. 



يک فرد معمولي روزانه حدود 2-1 گرم پروتئين براي هر يک پوند (حدود 450 گرم) از وزن بدنش نياز دارد؛ بنابراين يک فرد متوسط با وزن تقريبي 70 کيلوگرم، بايد روزانه بين 150 تا 300 گرم پروتئين مصرف کند. 
پودرهاي پروتئيني که با آب يا شير مخلوط مي شوند معمولآ از انواع مناسبي هستند که کيفيت بالايي داراند و شما مي توانيد از آنها استفاده کنيد. اما نکته مهم آن است که چندين نوع پروتئين وجود دارد و بايد ديد که هريک به چه کاري مي آيند، Whey (مثل پروتئيني که در کشک وجود دارد)، Soy (پروتئين سويا)، Egg (پروتئين تخم مرغ) و Casein (ماده پروتئين شير) و ... سئوال اينجاست کدام يک از آنها بهتر است؟ 
کاملآ بستگي به اين دارد که شما کي و چگونه مي خواهيد از آنها استفاده کنيد. اساسآ پروتئين هاي مايه پنير يا همان Whey در بين مکمل هاي غذايي براي استفاده بعد از تمرين مناسب نيستند، چرا که آنها در زماني که بدن شما بيش از هر وقت ديگري به پروتئين نياز دارد استفاده مي شوند. اين نوع پروتئين بسيار سريع هضم مي شود (حدود 30 دقيقه) و 100% بهينه عمل مي کند و يکي از بهترين محصولات مکمل غذايي است. 

Casein يا همان ماده پروتئين شير بسيار دير هضم مي شود (بالاي 2.5 تا 5 ساعت) به اين معني که استفاده اين پروتئين به عنوان يک مکمل غذايي قبل از خواب بسيار خوب است چون در هنگام خواب بدن شما يک مدت طولاني را بدون پروتئين در طول شب سپري مي کند. 
پروتئين تخم مرغ (سفيده آن) به شيوه متوسطي هضم مي شود (بين 1.5 تا 3 ساعت) و براي همه زمانها پروتئيني بسيار مفيد است و مي تواند براي ترشح مداوم آمينو اسيدها در بدن کمک کند. 
پروتئين Soy يا همان سويا دوست خوبي براي گياه خواران است چون اين پروتئين تنها پروتئيني است که منبع آن از گياهان است. سويا يک پروتئين خوب و کامل است، اگر چه به تاثير گذاري پروتئين هاي ديگر مثل شير و سفيده تخم مرغ نيست. علاوه بر اين سويا يک ماده بسيار مفيد براي سلامت خانم ها شناخته شده است. 

انفجار در ظرف صبحانه

بشير آنلاين: بدنسازان بيشتر از هر يک از افراد ديگر جامعه نيازمند مواد غذايي هستند، آنها در طول تمرينات سنگين بافت‌هاي عضلاني خود را تحت حملات شديد تمريني قرار داده و صدمات زيادي به آنها وارد مي‌کنند. از اين رو بهره‌وري از يک رژيم غذايي کامل لازمه ادامه راه آنها مي‌باشد.

در این میان صبحانه یکی از مهمترین وعده‌هایی است که افراد در طول روز دریافت کرده و ویژگی‌های خاصی نیز دارد. برای یک بدنساز معنی و مفهوم یک صبحانه قدرتی به طور کلی متفاوت است، اما باز هم از یک چهارچوب کلی پیروی می‌کند. صبحانه سوخت‌گیری اولیه برای تامین نیازهای آغازین روز است، از این رو نباید اهمیت یک وعده آغازین انفجاری را نادیده گرفت. شاید واژه انفجاری بیشتر برای تاکتیک‌های تمرینی به گوش برسد، اما برای کسب رشد عضلانی، در سر سفره‌های غذایی نیز باید آنرا خلق کرد. از همین جا بیاموزید که چگونه می‌توان صبحانه‌ها را به وعده‌هایی انفجاری تبدیل کرد.

واژه صبحانه را از اولین روزهای مدرسه تا به امروز شنیده‌اید و در هر جایی به راحتی می‌توان ردی در مورد آن پیدا کرد. اما صبحانه‌های قدرتی تنها محدود به برخی از امور خاص می‌باشند. این قبیل برنامه‌های غذایی می‌توانند شما را مانند ببری قدرتمند کرده و در طول روزهای طولانی و سخت، سطح انرژی‌تان را بالا حفظ کنند. بدنسازان به واسطه تمرینات خود نمی‌توانند با حداقل انرژی ممکن کار را در باشگاه ادامه دهند و از سویی روزهای پر مشغله نیز روی آنها تاثیر نامطلوبی خواهد گذاشت. اگرچه صبحانه‌های قدرتی شکل و شمایل خاصی دارند، اما در نگاه کلی سوخت‌هایی با اکتان بالا به شمار آمده و نیازهای روزانه‌تان را برآورده می‌کند. اگر شما نیز از صبحانه‌های یکنواخت سنتی خسته شده‌اید و به دنبال کمی تنوع در وعده آغازین روز هستید، بهتر است به فکر راه‌حلی برای مشکل خود باشید و بدانید تنها 5 دقیقه تمرین کردن در باشگاه نباید خستگی را احساس کرد، از این رو به احتمال زیاد مشکل از آن چیزی است که در ابتدای روز میل می‌کنید.

بی‌شک در هر زمینه استثنائاتی وجود دارد، در مورد قوانین تغذیه‌ای نیز این موارد به چشم می‌خورد. اگرچه خیلی‌ها مخالف این بارو هستند، اما ما بدنسازان برای کسب انرژی در ساعات آغازین روز، نیازمند غذاهای جامد هستیم. این قبیل غذاها با سرعت بالایی می‌توانند سطح انرژی بدن را افزایش دهند. فراتر از این، ما در این ساعات نیازمند دریافت مواد غذایی مغذی هستیم تا بتوانیم به کمک آنها رشد و ریکاوری بدن را تحقق ببخشیم. به یاد داشته باشید زمانی که از خواب بر می‌خیزید، تقریباً برای 8 الی 12 ساعت بدن خود را دور از غذاها حفظ کرده و این بدین معناست که سطح قند خون شما کاهش چشمگیری یافته و بدن در شرایط کاتابولیکی خاصی قرار گرفته است. از آنجایی که همه ما می‌دانیم؛ تنها راه فرار از این مشکل بزرگ دریافت مواد غذایی است، اما باید به درستی از چگونگی مصرف آنها اطلاع داشته باشیم. از همه اینها مهم‌تر این است که در زمان تعیین یک برنامه صحیح، همواره ویژگی‌های خود را مورد مطالعه قرار داده و به هیچ عنوان زیر بار نسخه‌های دیگران نروید. مبحث صبحانه‌های قدرتی را نیز می‌بایست بر اساس ویژگی‌های خودتان دنبال کرده و در نهایت از آن نتیجه بگیرید.

اندازه صبحانه شما باید درست براساس سایزهای بدنی و همچنین نیاز کالریک شما شکل بگیرد. به طور کلی اگر در رژیم کات یا رژیم‌های مسابقه‌ای به سر می‌برید؛ تا حدود زیادی ممکن است صبحانه‌های قدرتی برایتان مسخره به نظر برسد، چرا که برای بسیاری کالری دشمن بزرگی در این زمان به حساب آمده و در رژیم‌های چربی‌سوزی هیچ جایی برای آن در نظر نمی‌گیرند. اما فصل حجم موقعیت خوبی برای بهره‌وری درست از این رژیم‌هاست. صبحانه در چنین دورانی کلید اصلی رشد خواهد بود.


به طور معمول هر بدنسازی سعی دارد در تمام طول روز مجموع کالری‌های مورد نیاز خود را تقسیم کند، معمولاً وعده‌های اصلی غذایی بیشترین سهم را داشته و در میان آنها، میان وعده‌ها تامین کننده کالری مورد نیاز شما هستند. اما در سیستم صبحانه‌های قدرتی شما این چنین چیزی را مشاهده نخواهید کرد، بلکه حجیم‌ترین وعده کالریک شما همان وعده صبحانه خواهد بود و دو وعده نهایی شما در شب هنگام، حداقل کالری را در بر خواهند داشت. به بیان دیگر، درست همان بر عکس همان چیزی که امروزه در بسیاری از خانواده‌ها دیده می‌شود را می‌بایست اجرا کرد.

اما سوال اصلی اینجاست که یک صبحانه خوب حاوی چه موادی است؟ کورن فلکس‌های خوش خط و خال، کیک‌های توت فرنگی یا نوشیدنی‌های قنددار؟ اگر شما دوست دارید که در ساعات آغازین روز روی میزان قند خون خود مانور دهید، در این صورت می‌توانید به سراغ موادی حاوی کربوهیدرات‌های ساده رفته و از آنها بهره بگیرید، درست همان کاری که در زمان مدرسه انجام می‌دادیم. اما اگر دنبال راهی هموارتر و بهتر هستید، می‌بایست تعادل را کلید کار خود قرار دهید. پروتئین‌ها، کربو و چربی‌ها در کنار مقادیری فیبر و چندین لیتر مایعات می‌توانند تمام نیازهای شما را برآورده کنند. مایعات نه تنها بدن را هیدراته نگاه می‌دارند، بلکه به هضم و جذب غذاها نیز کمک زیادی می‌کنند. دلیل استفاده از چربی‌ها نیز به واسطه رفتار بعضی از ویتامین‌ها در بدن است، چون برخی از انواع آنها تنها در چربی حل شده و از این رو مصرف اندکی چربی در وعده صبحانه ضروری می‌باشد.  روغن ماهی، روغن بذرکتان و یا روغن زیتون از انواع مرغوب این مواد می‌باشند. سعی کنید از روغن‌های پخته شده یا سرخ شده در این ساعات استفاده نکنید، چرا که ممکن است سیستم گوارشی برخی‌ها جوابگوی آنها نباشد.

بین بیست و پنج تا چهل درصد را به پروتئین‌ها، 50 الی 65 درصد را به کربوهیدرات‌ها و 10 درصد از مجموع کالری صبحگاهی را به چربی‌ها اختصاص دهید. فیبرها نیز برای هضم غذا مفید بوده و می‌توانند نرخ شاخص گلیسیمیکی غذاها را پایین بیاورند. از سوی دیگر همیشه در چنین مواقعی کربوهیدرات‌های پیچیده را نسبت به انواع ساده آن بیشتر مصرف کنید.

دستورات بدنسازی را هیچ وقت مادرتان به شما گوشزد نمی‌کند، اما بدانید که اهمیت آنها کمتر از تذکرات والدین شما نیست. ما می‌دانیم که هیچ کس کامل نیست، شاید شما بخواهید که روزی آخرین وعده خود را با شوق و علاقه خاصی دریافت کرده و تمام حد و حدودهای رشد را کنار بزنید. نگران نباشید، چهارچوب‌هایی که به شما ارائه می‌شود تنها برای این است که درباره قوانین غذایی خود هوشمندانه عمل کنید. برای رسیدن به فیزیک برتر، باید ساعات روز را شناخته و بدانید در طول هر کدام از آنها چگونه باید مواد غذایی را به بدنتان برسانید. بعضی‌ها بازهم از مصرف شیرینی‌های خوشمزه در لا‌به‌لای ظرف جو دو سر خود لذت برده و آنرا برای رشد مناسب می‌دانند. سعی کنید بر اساس حجم عضلانی موجود در بدن و همچنین میزان نیاز به کالری‌ها و دیگر مواد ضروری، برنامه صبحانه خود را تنظیم کرده و بر اساس آن دیگر وعده‌های مهم روز را پایه‌ریزی کنید. گاهی اوقات یک بدنساز حرفه‌ای می‌بایست در وعده صبحانه یه ساندویچ کوچک میل کند، برای مثال ساندویچ تن ماهی یا حتی مرغ، اما بدنسازان تازه کار می‌بایست به تخم مرغ‌ها همچنین جو دو سر تکیه فراوانی داشته باشند. آب و دیگر مواد معدنی را نیز هرگز از این وعده خود حذف نکنید. بی‌شک با اعمال تغییرات می‌توانید منتظر انفجار بزرگ در ظرف صبحانه خود و در نهایت انفجار در عضلاتتان باشید.

ال- کارنیتین : L-carnitine



1-ال کارنیتین چیست و از چه منابعی می توان آن را تأمین کرد؟
ال کارنیتین شباهت زیادی به آمینواسید غیر ضروری کارنیتین دارد و برخی از عملکردهای همان امینواسید را همچون کمک به متابولیزه کردن غذا به انرژی را انجام می دهد.
ال کارنیتین از طریق آمینواسیدهای لیسینlysine و میتاینینmethionine در بدن تولید می شود. ال کارنیتین هم به صورت مکمل وجود دارد که توسط شرکتهای تولید کننده مکمل های غذایی به بازار عرضه می شود و هم به صورت طبیعی در مواد غذایی مثل آوکادو، محصولات لبنی و گوشت قرمز وجود دارد.

2-ال کارنیتین چه کاری انجام می دهد و چه آزمایشهای علمی از عملکرد آن حماین می کند؟
ال کارنیتین اسیدهای چرب با زنجیره طولانی، همچون تری گلیسیریدها را به داخل میتوکندری (محفظه تولید انرژی) انتقال می دهد و در آنجا این امکان وجود دارد که این اسیدهای چرب اکسیده شده و تولید انرژی نمایند. ال کارنیتین یک مکمل بسیار محبوب است که موجب رشد و توسعه بدن می شود. ضمن این که از آن به منظور چربی سوزی، افزایش انرژی و افزایش مقاومت عضله به خستگی استفاده می شود. یکی از موارد دیگر استفاده ال کارنیتین کمک به ساخت عضله و همچنین کمک به روند رژیم گرفتن از طریق کاهش احساس گرسنگی و ضعف می باشد.
مطالعات و تحقیقات بر روی ال کارنیتین از سال 1937 آغاز شده است. این تحقیقات به نتایج مثبت مصرف ال کارنیتین ختم می شود و پیشنهاد می کند
که سیستم تنفسی بدن می تواند از دریافت آن فواید زیادی بدست آورد. مقالات تحقیقاتی زیادی مبنی بر مفید بودن مصرف این ماده در بالا بردن قدرت خروجی قلب و همچنین عملکرد آن به چاپ رسیده است.

3-چه کسانی به آن نیاز دارند وعلائم کمبود آن چیست؟
هر کس که به لحاظ مصرف پروتئین و یا آمینواسیدها در رژیم غذایی کمبود داشته باشد می تواند از مکمل کردن ال کارنیتین بهره ببرد. از سایر اشخاصی که احتمال کمبود این ماده در آنها می رود و می توانند از این مکمل استفاده کنند می توان به گیاه خواران، مادران شیرده و کودکان نام برد که با مشورت با متخصص می توانند از آن در رژیم غذایی استفاده کنند.

4-مقدار مصرف و عوارض جانبی آن چه هستند؟
به مدت دو تا چهار هفته مقدار دو الی چهار گرم ال کارنیتین را در یک ساعت قبل از شروع تمرین ورزشی می بایست مصرف کرد. مکمل ال کانیتین جزء مکملهای بی خطر به حساب می آید

ادامه نوشته

کلن بوترول - Clenbuterol Hydrochloride

کلن بوترول نوعي داروي مقلد سمپاتيك است كه همانند ديگر داروهاي مقلد سمپاتيك سبب چربي سوزي و كاهش وزن مي شود

عوارض جانبي اين دارو در مقايسه با تمام داروهاي مقلد سمپاتيك ديگر كمتر است تا حدي كه اكثر ورزش كاران حرفه اي از قبيل فوتباليست ها و كشتي گير ها حداقل يك بار مصرف آن را تجربه كرده اند و باري سوزاندن چربي اضافه خود از آن استفاده كرده اند .

تنها ايراد اين دارو اين است كه بدن به دوز آن عادت ميكند يعني بعد از مدتي كه از مصرف آن بگذرد ديگر با آن دوز بدن جواب نميگيرد . اين موضوع در حدي است كه بدن تا 18 روز به اين دارو جواب ميدهد و بعد از 18 روز ديگر به دوز قبلي جواب نميدهد . البته مدت مجاز مصرف كلن بوترول 6 تا 12 هفته مي باشد . 
حال چه كار كنيم كه بدن به آن دوز عادت نكند . تنها راه اين است . شما بايد به طور روزانه دوز دارو را تغيير دهيد به اين صورت كه روز 2 قرص و روز دوم 3 قرص و روز سوم 4 قرص و روز چهارم مصرف نكنيد و دوباره روز ششم 2 قرص و ........... . البته حرفه اي ها دوزهاي بيشتري مصرف ميكنند .

گزارشات نشان ميدهد بدنسازاني كه در رژيمشان كلن بوترول استفاده كرده اند علاوه بر چربي سوزي قدرت خوبي در عضلات خود حس كردند . همچنين ميتوانند تمرينات سخت خود را به خوبي انجام دهند . اكثر حرفه اي ها پس از اتمام دوره حجم با استفاده از كلن بوترول چربي هاي اضافي خود را كه در اثر خواص آندروژني استروئيدها به دست آمده است را مي سوزانند تا عضلاتي تفكيك و با سفتي بيشتر داشته باشند . همچنين به بدن خود فرم بهتري بدهند . 

دوز متوسط اين دارو بين 20 تا 100 ميكروگرم در روز ميباشد كه بايد 6 تا 12 هفته مصرف شود . لازم به ذكر است كه بين دوره هاي كلن بوترول حداقل 1 تا 2 ماه بايد فاصله باشد .

دوز مصرف : 20 تا 100 ميكروگرم روزانه 
زمان رديابي در تست هاي كنترول دوپينگ : 4-5 روز